Model turned booker Jacqui monster management milan

Model Jacqui werd boeker van modellen: “leer van jezelf te houden”

Monster Management model booker Jacqui: “Modellenwerk is geen spel, modellenwerk moet je serieus nemen. Dus ga vroeg naar bed, sta vroeg op en leer van jezelf  te houden als je vooruit wilt komen …”. Na jaren van modellenwerk vertelt ‘modellenmama’ Jacqui aan model en journalist Deborah over haar overgang van model naar booker.

 

Je hoort het mensen zo vaak zeggen: “Het zit allemaal tussen de oren.” Maar deze industrie is het levende bewijs van hoe je binnenkant zichtbaar is van buiten.

 

Na haar werkdag op het kantoor van Monster Management, Milaans eerste boutique agency, zouden Jacqui en ik aperitivo doen – je weet wel, die Milanese traditie waar je na zessen bij elke willekeurige bar voor 8 euro een drankje scoort, en gelijk een lopend buffet cadeau krijgt. Haar huis, op steenworp afstand van Corso Buenos Aires, was ons meetingpoint. We waren ready to go, maar regen gooide roet in ons eten. Nog geen half uur later had Jacqui een licht kip met spinazie gerecht, gevolgd door vers fruit uit de bergen op tafel gezet. Mijn interview met dit probleem oplossend ex-model, mama van Markey, en mama voor topmodellen in spé kon beginnen …

 

model mum jaqui
Monster Management booker Jacqui tijdens haar modellencarrière

 

D: Je bent geboren en getogen in Canada, waarna je alle modesteden ‘hebt gedaan’ als fulltime model. Wat hield je in Milaan?

J: Ik heb acht jaar vanuit New York gewerkt, waar ik woonde. Vanuit daar ging ik elk jaar naar Milaan in november en december, omdat ik daar dan altijd vele werk had. Elf september kwam voorbij, en daarmee kwam een eind aan alle jobs in New York. Iedereen verliet de stad, en omdat november in zicht was, koos ik ervoor eerder naar Milaan te gaan. Waar ik mijn huidige man ontmoette.

 

D: Awwwwe!

J: Ping! Hahaha. Ik bleef tot maart, en we werden verliefd. Dus ging ik terug naar New York om afscheid te nemen en mijn katjes te verhuizen, zodat ik voorgoed naar Milaan kon vertrekken. Iedereen vertelde me dat ik gek was en terug zou komen. Maar…

 

D: Je zit nog steeds hier!

J: Ik ben nog steeds niet terug. Hahaha.

 

1916529_244077892039_5850520_n

 

D: Wat is het verschil tussen Milaan en New York, qua wonen?

J: Als model merk je dat verschil eigenlijk niet echt. Je krijgt niet veel van de cultuur mee: je komt, gaat naar bars, naar clubs. Grote kans dat je hetzelfde soort mensen ziet waarmee je in New York ook om zou gaan. Maar toen ik eenmaal getrouwd was en moeder werd? Toen drong het pas echt tot me door.

 

Holy shit! Wat heb ik gedaan? Er is geen weg meer terug …

 

Monster Management booker Jaqui

D: Waar schrok je zo van?

J: Van moeder zijn, denk ik. Door je zoontje hier op te voeden merk je dus wel het verschil tussen Amerika en Italië. Het is zo anders! De cultuur, het denkproces. De taal en wat er achter die taal schuil gaat. We hebben echt niets met elkaar gemeen.

 

D: Op een gegeven moment ging je van model over naar boeker. Hoe ging die overgang?

J: Allereerst moest ik de deur naar modellenwerk dichtdoen. Dat is, denk ik, een crisismoment voor elk model. *Lacht*, het ding is, als je in de hoofdstad woont en je probeert iets anders te doen, blijft je agency je bellen. Zelfs nadat ik van mijn zoon was bevallen en wat voller was, belden ze me nog om te vragen of ik asje, asje, asjeblieft naar die ene casting kon gaan. “Ze zoeken een vrouw met vormen.” Ik waagde het erop, ging naar de casting, en kwam daar allemaal maatjes nul, min twee, of whatever, tegen. Ik voelde me dan super vol, ongemakkelijk en unhappy. Ik begon me af te vragen waarom ik dit werk nog deed. Maar de volgende dag had ik mijn boeker weer aan de lijn. Of ik “asjeblieft langs die ene casting kon gaan voor die campagne met een budget van 20.000 euro”. Ik ging, maar kwam telkens weer in die ongemakkelijke situatie. Toch boekte ik soms jobs. Waardoor het moeilijk bleef om die deur helemaal dicht te doen. Dat nieuwe hoofdstuk … Ik kon er maar niet aan beginnen. 

 

Monster Management booker Jaqui

D: Toch is het je gelukt. Hoe?

J: Ik begon parttime in een showroom, als verkoper. Een periode van drie maanden werken wisselde zich daar af met drie maanden doen en laten wat ik wilde. Buiten het werkseizoen ging ik aan de slag bij productiebedrijven, om te helpen bij de productie. Dit was voor geen of weinig geld.

 

D: Een beetje zoals een stage dus?

J: Ja, precies. Ik wist nergens iets van, behalve van modellenwerk. Ik bedoel, ik kende de industrie, maar niet tot in detail. Over die details leerde ik dus in het productiebedrijf, waar ik ook de ruimte kreeg om nog af en toe een job te doen. Daarna ging ik voor Rafaële werken. Een fotograaf hier, jij hebt hem ontmoet. Als zijn studio-assistente verzorgde ik de castings, de financiën, en dat soort dingen. Een jaar later sloeg de verveling al toe. Begrijp me niet verkeerd; voor Rafaële werken was goed. Het leerde me alles wat ik moest leren. Maar ik was toe aan iets nieuws. Dus ik probeerde het gewoon.

 

D: Vertel …

J: Ik ging langs alle agencies die ik al kende, en langs alle agencies waar ik vrienden had. Ik vroeg naar de mogelijkheden. Dit ging zo goed: ik kon zelfs kiezen! Omdat mijn eigen bureau (Fashion) me niet als boeker wilde, koos ik dus niet voor hen. Eenmaal als boeker begonnen bij een andere agency, stopten mijn boekers met bellen. Eindelijk, de deur was dicht!

 

D: *High fives Jacqui*, maar je eigen agency wilde je niet als boeker?

J: Nee nee. Ik zat bij Fashion, en bij het aannemen van nieuwe boekers gebruiken zij de methode van het omhoog werken. Iedereen aan de boektafel begon ooit helemaal onderaan.

 

Monster Management booker Jaqui

 

D: Waar is ‘helemaal onderaan’ dan precies?

J: Helemaal onderaan, bij Fashion, is de ‘cutting room’. Dat was de kamer waar alle magazines binnenkwamen. De assistent bladerde ze allemaal door om de foto’s van hun meisjes eruit te knippen. Dag in dag uit was ze daarmee bezig; tearsheets verzamelen en in de mapjes van de modellen stoppen, zodat ze eventueel in hun portfolio konden. Eén kamer. Oneindig veel mappen.

 

D: Die stap sloeg jij dus over? Voelde de boektafel altijd al als jouw plek?

J: Ja, ik sloeg die vier stappen over! Hmm. Ik deed modellenwerk vanaf mijn vijftiende tot en met mijn vijfentwintigste. Toen kreeg ik een baby. Daarna focuste ik me nog een paar jaar op modellenwerk. Maar ik voelde me eigenlijk altijd ongemakkelijk. *Zwijgt*, ik voelde me nooit mooi. Nooit.

 

D: Huh? Maar kijk naar je muur! *Wijst naar de muur bedekt met foto’s van vroeger.

J: Ja, nu wel. Nu ben ik blij met wie ik ben. Maar ik ben niet meer zo mooi als toen ik zestien was. Toen ik begon met modellenwerk, werkte ik al snel op een hoog niveau. Maar het voelde niet alsof ik verdiende te zijn waar ik was. Iedereen riep “Oh, wat ben je mooi!”, en ik snapte ze nooit. Nooit voelde ik me op mijn plek. Maar, om terug te komen op je vraag over de boektafel: ja, ik wilde altijd weten wat mijn boekers aan het doen waren. “Dát is interessant”, dacht ik. Dus het voelde heel natuurlijk toen ik boeker werd. Plus, door mijn eigen ervaring begreep ik de modellen en kon ik goed met ze praten.

 

D: Ikzelf vond jou daardoor een hele fijne boekster. Zouden alle agencies een Jacqui in hun team moeten hebben?

J: Dankje! Zeker. Ik bedoel, de agencies zouden erop vooruit gaan. Een tijd geleden was ik aan het scouten in New York. Toen al, zei iedereen “een boutique agency” te zijn. Italië loopt altijd een beetje achter, maar het begint hier nu ook. Ons agency (Monster, red.) was de allereerste boutique agency in Milaan. Daarmee bedoelen we dus een klein, zorgzaam agency in de sfeer van een familie te zijn. En ja, als dat je slogan is, dan moet je inderdaad iemand in je team hebben die de modellen snapt. Iemand die ’t zelf allemaal meegemaakt heeft.

 

Monster Management booker Jaqui

 

D: Hoe krijgt een nieuw boutique agency als Monster de topmeisjes in hun portfolio?

J: De topmeisjes van dit moment? Die hebben meestal al een contract bij IMG of een ander wereldwijd netwerk lopen. Maar de meisjes met potentie, zij die nu hun entree maken, zijn allemaal op zoek naar kleinere boutique agencies. Want, om eerlijk te zijn, zijn ze allemaal een beetje vreemd. Ze hebben allemaal wat. Echt waar.

 

Ze hebben allemaal hun issues en de behoefte geliefd te zijn en begrepen te worden

 

 

Model booker Jaqui (Monster Management Milan)
‘Modellenmama’ Jacqui voor een muur van modellen die het bureau waar ze als booker werkt vertegenwoordigt.

 

D: Hè, hoe bedoel je?

J: Hmm… *Snackt wat vers fruit*, een ding wat me opvalt is dat de meeste modellen het moeilijk hadden thuis. Want als je blij bent thuis, verlaat je je gezin niet op zestienjarige leeftijd. Ze hebben dus allemaal hun issues, en hebben daarom de behoefte geliefd te zijn en begrepen te worden. Door een agency dat flexibel genoeg is om met hun karakter te dealen, en bereid is zich in alle bochten te wringen om het hen naar hun zin te maken. Een boutique agency dus. Want een groter bureau gaat ze dat niet geven. 

 

Monster Management booker Jaqui

 

D: Zou jouw baan lastig zijn zonder je eigen ervaring als model?

J: Ja. Ik bedoel, ik begrijp waar de meisjes doorheen gaan. Het hele groeiproces van het zelfbewustzijn en die ‘zelf’ te leren waarderen. Ik denk niet dat alle boekers dat begrijpen. Zelfs bij mijn collega’s merk ik soms dat wanneer een meisje het moeilijk heeft en ze ‘nee’ zegt tegen bepaalde dingen, zij zoiets hebben van “Omg, wat is haar probleem? Ze wil alleen maar vrije tijd en het geld scheelt naar niets. Ik snap haar niet!” Inderdaad… Ze kunnen het niet snappen. Want ze hebben niet door dat het niet het fysieke werk is wat zwaar is. Het gaat om het mentale gedeelte. Je wordt met zoveel issues geconfronteerd als je jong bent. Je moet jezelf leren kennen, en als model kun je niet zeggen “Oh, ik los dit later wel op”. Nee, je moet ermee dealen. Nu. Jezelf leren begrijpen en waarderen is, denk ik, het grootste ding dat modellenwerk je leert.

 

D: Een waardevolle les die je zelfs op school niet krijgt.

J: Een hele, hele goede les. En ik zie veel volwassenen die nooit model zijn geweest, en zij zijn nog steeds niet in die fase beland op hun 50ste. Modellenwerk verplicht je echt om over je onzekerheden heen te stappen en jezelf te omarmen. Doe je dat niet? Dan, ja, dan kun je gewoon niet doorwerken.

 

Monster Management booker Jaqui

 

En dan kun je nog zo mooi zijn, maar zit je niet lekker in je vel? Tja, dan zul je die job niet boeken.

 

D: Je hoort het mensen zo vaak zeggen: “Het zit allemaal tussen de oren”…

J: Precies. In onze industrie kun je zó goed zien hoe dingen van binnenuit naar buiten werken. Een deel van de job bestaat uit castings doen. En dan kun je nog zo mooi zijn, maar zit je niet lekker in je vel? Tja, dan zul je die job niet boeken.

 

D: Heb je nog tips om die binnenkant op orde te krijgen?

J: Zoals ik al eerder zei: modellenwerk is geen spelletje. Neem het serieus. Ga op tijd naar bed, en sta op tijd weer op. Als je verder wilt komen moet je jezelf leren te accepteren en liefhebben. Ja. Jezelf leren accepteren. Maar deze wereld gooit sowieso dingen op je weg om je daartoe te zetten. Elke dag opnieuw. Totdat je ’t doorhebt.

Bedankt voor dit interview Deborah en Jacqui!

 

Q: Herken jij jezelf in de ervaringen die Jacqui als model heeft gehad?

Alle afbeeldingen zijn eigendom van Jacqui.

About Deborah Schoutema

Deborah Schoutema
Dutch fashion model Deborah Schoutema is signed at a-list modeling agencies, with Ulla Models as her mother agency. She has a Bachelor degree in Journalism. In her free time, she likes to run the green track, do hot pilates and test vegan restaurants. Image credit: Ellen van Bennekom

Check Also

Zach Miko at IMG Models division Brawn big and tall

IMG Models Breidt Bestand Uit Met Mannelijke Plus-Size Modellen

Vertel mij even: wáárom is #bodypositivy a girl thing? Zach, jongen, als je dit leest: prachtige vent dat je bent!

2 reacties

  1. pls i also want to be a model how do I go about it I need help

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge