Liever lezers, zoals jullie waarschijnlijk wel wisten, was ik de afgelopen 9 maanden en 1,5 week zwanger (haha). Eindelijk, eindelijk, eindelijk, na heel veel geduld hebben is onze zoon er dan!

Ik weet het, ik ben zijn moeder, maarreh … is het geen pláátje?! 

Op dit moment ben ik nog met zwangerschapsverlof. Daarover lees je hier meer. Over een poosje zal ik meer vertellen over hoe het met mij, papa en kleine J. gaat. Tipje van de sluier: goed en goed! J. doet het super, zat binnen een week alweer boven zijn geboortegewicht en we genieten van het samenzijn en wandelingetjes in de draagzak of met de wagen. En ja: ook hier en daar een slechte nacht, af en toe krampjes, 10x per dag kleertjes wisselen, in mijn haar gepiest, over mijn handen gepoept en elke dag een wasmachine vol horen er voor ons bij. En we zijn er dankbaar voor!

Bevallingsverhaal

Op maandag 14 september om 1 uur ’s middags wilden mijn moeder en ik net gaan beginnen met het huis een poets- en opruimbeurt te geven. De volgende dag zouden we namelijk weer een bezichtiging krijgen in onze woning die te koop staat. Ik had net wat kleding op bed gelegd om op te vouwen, toen ik wat menstruatieachtige krampen kreeg. Wiebelen met mijn heupen voelde fijn om het gevoel wat te verzachten. Op dat moment ging er een belletje rinkelen en heb ik mijn weeëntimer-app erbij gepakt. En ja hoor: gedurende 40 minuten had ik al om de 2 minuten een halve minuut weeën. Zo ineens uit het niets!

“Mam. ik bel nu een taxi, we gaan naar het ziekenhuis aan de monitor om te kijken of ik weeën heb.” Ondertussen kwam ook mijn vader binnen, die boodschappen voor mij had gedaan. “Hi pap, ik douche even en dan gaan we naar het ziekenhuis. Ik denk dat het is begonnen, de taxi is er over een kwartier.” Mijn vriend Maarten op zijn werk gebeld met de mededeling dat ik even aan de scan zou gaan liggen, maar dat hij vooral op zijn werk moest blijven, omdat ‘het toch vast niks was’. Uiteindelijk belde hij me een half uur later dat hij onderweg was naar het ziekenhuis. 

Enfin, in rap tempo friste ik me op en schoor mijn benen (ik weet het: vrouwen die beginnen te bevallen kunnen rare dingen doen). In de taxi begon het zweet om de zoveel minuten op mijn bovenlip te staan, maar ondertussen kletste ik honderduit met de taxichaffeur over zin kleinkinderen. De beste man zag ik stiekem vanuit zijn ooghoek een blik op mijn buik werpen. Ik denk dat hij er niet veel van snapte, aangezien mijn buik nooit veel groter is geworden dan een 5-maandenbuikje (check).

We werden afgezet bij het ziekenhuis en aldaar staan pa, ma en de taxichauffeur buiten de auto nog even gezellig verder te lullen over koetjes en kalfjes. “Ehm, ik ga vast naar binnen hoor, ik ben aan het bevallen!” riep ik en om half 3 wandelde ik de Mama & Kindafdeling op.

Om een lang verhaal kort te maken (ik zal je niet vermoeien met een bevallingsverhaal in geuren en kleuren): de monitor gaf inderdaad weeën aan en om half 4 had ik 4 cm ontsluiting. Ik ben met een heftige weeënstorm en verschillende shots weeënremmers die onvoldoende aansloegen binnen no-time aanbeland op de 10 cm, waarna baby J. met 2 persweeën in hooguit 6 minuten om 19:45 uur ter wereld kwam. 

Papa Maarten knipte de navelstreng door, J. werd op mijn borst gelegd en al meteen tilde ons kleine vogeltje zijn hoofdje op en draaide hem naar het geluid van zijn vaders stem. Jeetje, wat was dat een bijzonder moment! Zo’n klein, kwetsbaar, bloot hummeltje, als een vogeltje net uit het ei. En het is waar: die hele bevalling vergeet je meteen en stelt niets meer voor zodra dat warme lijfje op je buik ligt.

Veel liefs,

2 heel blije ouders

Volg me op Instagram | Twitter | Facebook | YouTube | BlogLovin‘ | Pinterest | Abonneer

De foto’s in dit artikel zijn genomen door J.’s tante Minke Kroeze.

Angela

Over auteur

Hoi! Ik ben Angela; meisje-van-30-en-nog-iets, vrouw van, mama van een dreumesjongen en een nu ECHTE #fitchick. Model, diginerd, foto- & filmhobbyist. Van origine MSc in Communicatie gespecialiseerd in gezondheidsvoorlichting.

'Great' staat niet voor schoonheidsidealen, maar voor alles waartoe ons oprecht prachtige lijf en mind in staat zijn.

Op deze blog schrijf ik over alles wat ik het delen waard vind. Ga je gang en kijk lekker rond. Aarzel niet om jouw mening of reactie te delen onder mijn blogs; vind ik alleen maar leuk!

Lees ook: