pregnancy update relief

Zwangerschapsupdate: Niet Willen Hechten & Opluchting

Inmiddels ben ik alweer 27,5 week zwanger. Het is vreselijk leuk om mijn buik te zien bewegen bij aanraking en de schopjes te voelen als papa kinderliedjes door mijn buik zingt. Je begrijpt: we zijn al aardig gehecht aan onze kleine man. Die hechting is echter zeker niet altijd het geval geweest. Daarover vertel ik je in dit artikel graag meer. Wellicht is het herkenbaar voor jou. Zo niet, dan heb ik mijn ervaring toch mooi van me af kunnen schrijven 🙂

Zorgen om val

Wanneer je net zwanger bent, moet je wachten tot week 8 (en soms zelfs week 12) tot je de eerste echo krijgt. De echo bij 8 weken was voor ons het eerste fysieke contact dat wij met een professional hadden rondom mijn zwangerschap; enerzijds een erg spannend moment voor ons. Te meer omdat ik net daarvoor met een weighted barbell  in mijn nek plat op mijn kont ben gevallen. Daarover vertelde ik je in dit artikel al meer. Ik maakte me daarom zorgen of er niets met mijn (zoals ik de kleine destijds nog noemde) vrucht was gebeurd. 

Mentaal niet zwanger

Daarnaast moest ik nog erg wennen aan het idee om zwanger te zijn. Ik voel me vaak nog zo’n meisje en geen vrouw of volwassene; voor mijn gevoel klopte het daarom helemaal niet dat ik zwanger zou zijn. Het was dan ook een gekke gewaarwording om bij een echobureau binnen te lopen en geconfronteerd te worden met waar ik op dat moment ook toe behoorde: zwangere vrouwen. Lichamelijk voelde ik me nog helemaal niet zwanger, laat staan mentaal.

Lichamelijk voelde ik me nog helemaal niet zwanger, laat staan mentaal.

Nuchter

Anderzijds stonden we op dat moment nog erg nuchter in deze prille zwangerschap. Dit was vooral omdat we er heel erg rekening mee hielden dat we op dit moment nog niet veel garanties hadden wat betreft de levensvatbaarheid van de vrucht. Zo wisten we dat er een kans was dat er bij een eerste echo geen hartslag waargenomen wordt of dat er sprake kan zijn van een windei. Ook hadden we begrepen dat veel stellen eerst te maken krijgen met een niet-succesvolle prille zwangerschap, alvorens er sprake is van een succesvolle zwangerschap.

Zodoende hielden we er al een beetje rekening mee dat ‘de eerste keer raak’ mogelijk niet stand zou houden. Mocht er geen hartslag waargenomen worden, dan zouden we daar goed op voorbereid zijn en nuchter op reageren. We stapten lichtvoetig en goedgemutst het echobureau binnen.

Mocht er geen hartslag waargenomen worden, dan zouden we daar goed op voorbereid zijn en nuchter op reageren.

Babycadeau’s afslaan

We waren aan de vroege kant voor onze echoafspraak. De echoscopiste stuurde ons daarom even de Prénatal in (ons echobureau zit in een flagshipstore van Prénatal) om even lekker rond te kijken om de tijd te doden. Daar had ik echter totaal geen zin in; ik was er immers mentaal nog helemaal niet erop ingesteld dat ik zwanger was en ik ben nu niet het type dat in katzwijm valt bij het zien van een romper.

Enthousiaste reacties op onze zwangerschap temperde ik onder het mom van ‘eerst maar eens zien’. 

Daarnaast was ik me er zoals ik al schreef erg van bewust dat het nog maar de vraag was of er überhaupt een hartslag waargenomen zou worden. Babycadeautjes van naasten heb ik rond die periode om die reden dan ook afgeslagen en enthousiaste reacties op onze zwangerschap temperde ik onder het mom van ‘eerst maar eens zien’. 

Snikkend tussen de kinderwagens door

We zijn daarom maar gewoon op een stoeltje in de wachtkamer gaan zitten. Slim gedaan van Prénatal: vanaf ons stoeltje hadden we van bovenaf een excellent uitzicht op winkelende zwangeren in haar zaak. Sterker nog: om in de wachtruimte te komen, moet je de Prénatal door. Ik stelde me voor hoe het zou zijn als je bij je eerste echoafspraak te horen krijgt dat je kind geen teken van leven vertoont. Zouden er vaak vrouwen snikkend hun weg tussen de kinderwagens, wipstoeltjes en schattige babypakjes door de weg terug naar de auto vinden?

Kwetsbaar

Ik werd in mijn gedachten onderbroken toen de deur open vloog en de echoscopiste ons met een brede lach binnen riep. We namen plaats aan haar bureau om wat gegevens door te nemen. Hoewel de echoscopiste niets bijzonders vroeg, voelde ik – nuchtere meid – me ineens heel kwetsbaar worden. Die nuchterheid leek me ineens in de steek te laten.

Galopperende paarden

Nog voordat dat opviel mocht ik op de behandeltafel gaan liggen en gingen de lichten uit. Gelukkig! Een klodder ijskoude gel op mijn buik en een zoekend echoapparaat. En ja hoor, nagenoeg zodra het apparaatje mijn buik beroerde hoorden we een hartslag als ware het een kudde voorbijgalopperende paarden. 

Nagenoeg zodra het apparaatje mijn buik beroerde hoorden we een hartslag als ware het een kudde voorbijgalopperende paarden. 

Panda-ogen en lachstuip

Ik weet niet hoe dat zit met Maarten, maar toen hij mij daarop met panda-ogen en als een Miss World die net haar kroontje in ontvangst heeft genomen met wapperende handjes “dit vind ik wel heftig hoor! Dit vind ik wel heftig!” zag roepen, kreeg hij spontaan een lachstuip. Vermoedelijk had ook meneer wel wat last van verminderde nuchterheid. Een aai over mijn bol en onze duimpjes omhoog; het kindje leeft! Buiten kijf staat in ieder geval dat we ons toch eigenlijk behoorlijk opgelucht voelden. Met een big smile verlieten we de echokamer.

Een aai over mijn bol en onze duimpjes omhoog; het kindje leeft!

Enthousiast over mijn zwangerschap

Op de terugweg door de winkel kon ik het niet laten om vanuit mijn ooghoeken naar de kinderwagens te kijken. In de daarop volgende weken veranderde het praten over ‘de vrucht’ in praten over ‘ons kindje’, maar het zou nog tot de 17e week duren voordat ik babycadeautjes zou accepteren. 

lief vriendje

chitchat en nieuwtje

Foto’s die we namen vlak na de 8-wekenecho na het filmen van onze announcement. Enousiasme spat eraf, toch?!

Al enige tijd noemen we de kleine zelfs bij zijn naam, heeft hij tot zijn 2e levensjaar een garderobe en praat ik enthousiast over mijn zwangerschap. We genieten samen van de interactie die we met de kleine hebben en kunnen niet wachten tot we hem in onze armen kunnen sluiten. Met het hechten zit het dus inmiddels wel meer dan goed!

Herken jij jezelf in de manier waarop ik vroeg in mijn zwangerschap tegenover mijn zwangerschap stond? Of ging jij al snel ‘all the way’ en dook je direct volledig in je zwangerschap? Mocht je ooit zwanger (willen) worden, hoe denk je dan dat je in je prille zwangerschap zult staan, of hoe zou je het willen?

Volg me op Instagram | Twitter | Facebook | YouTube | BlogLovin‘ | Pinterest | Nieuwsbrief

About Angela

Angela
Hoi! Ik ben Angela; meisje-van-30-en-nog-iets, vrouw van, mama van een dreumesjongen en een nu ECHTE #fitchick. Model, diginerd, foto- & filmhobbyist. Van origine MSc in Communicatie gespecialiseerd in gezondheidsvoorlichting. 'Great' staat niet voor schoonheidsidealen, maar voor alles waartoe ons oprecht prachtige lijf en mind in staat zijn. Op deze blog schrijf ik over alles wat ik het delen waard vind. Ga je gang en kijk lekker rond. Aarzel niet om jouw mening of reactie te delen onder mijn blogs; vind ik alleen maar leuk!

18 reacties

  1. Mooi blog. Heel herkenbaar die kwetsbaarheid. Althans wel met de 3de zwangerschap. De eerste ging ik er full swing in bij de 3de voelde ik me ook enorm kwetsbaar.
    Josan recently posted…Disney Princess & Vans-collectieMy Profile

  2. Wat leuk geschreven! Eerlijk gezegd heb ik er nooit rekening mee gehouden dat het mis kon gaan. En rond de 8 weken voelde ik me al heeeeel zwanger want ik kon nergens meer heen zonder te moeten spugen….. Haha. Gelukkig was dat een paar weken later weer over.
    Fijne zwangerschap gewenst! Liefs, Eva
    Eva – Mrs. Anchelon recently posted…Tatta’s be like: racism or discrimination?My Profile

  3. Thanks dat je me je artikel had getipt <3.
    Madelaine recently posted…BIKES – Why I ride.My Profile

  4. Ik had altijd het gevoel om met een alien op stap te zijn, het voelde zo onwerkelijk dat er daadwerkelijk een kind in mij zat. En zelfs nu voel ik mij soms alsof ik met mijn vierjarig broertje op stap ben ipv met mijn zoon. Zo volwassen voel ik mij 🙂
    Kim recently posted…Obsessed ~ Tropical PrintMy Profile

  5. Het verschilde bij mij ook wel per zwangerschap. Na een miskraam was ik wat gereserveerder over mijn nieuwe zwangerschap bijvoorbeeld.
    Vlijtig Liesje recently posted…Een kort geding tegen de basisschoolMy Profile

  6. Wat een herkenbaar verhaal. Het heeft bij mij tot de twintigste week geduurd voordat ik kon genieten. Leuk om te lezen dat ik niet de enige ben. Heel veel succes met je zwangerschap en vergeet niet te genieten!
    conchita recently posted…Waarom dermatologisch getest, PH neutraal en hypo-allergeen geen enkele kwaliteit garanderen!!!!My Profile

  7. Ik herken het wel enigszins ja. Vooral die eerste weken vond ik het enorm moeilijk om me al zwanger te voelen terwijl mijn man al echt zichzelf papa voelde. Of ja voelde, noemde. Maar toen ik het hartje hoorde en onze spruit zag op het beeldscherm, ja dat deed me wel wat!
    Nicole recently posted…Vakantiepost: kaartje sturen naar een anderMy Profile

  8. Wat een ontzettend mooi artikel dit, mooi je gevoel omschreven. Ik herken je gevoel wel. Ik ben een hele tijd heel afwachtend geweest maar elke goede echo was weer een overwinning. Nu ben ik 24 weken en geniet ik er volop van!

    • Angela | Great Body & Skin

      Hey Milou, dank je wel! Dat kan ik me voorstellen dat het zo voelt. Voor ons was vooral 20 weken een behoorlijke mijlpaal. Dat zal voor jou ook vast het geval zijn geweest. Ik ben me er nog wel van bewust dat niet alles uitgesloten kan worden met de 20-wekenecho, maar daar zijn wel relaxt onder. De nekplooimeting hebben wel bv ook niet gedaan.

      Geniet nog even van je zwangerschap. Voel je de kleine al lekker bewegen?

  9. Ik herken mij helemaal in jouw zwangerschap 🙂 .
    Ook ik wilde niet te vroeg iets geven. Gewoon een beetje voorzichtig. Eerst maar even afwachten, gezien mijn eigen ervaringen. Maar nu…… Nu je 27,5 weekjes bent en ik weet hoe groot en sterk je kleine mannetje inmiddels is, nu kan ik het niet laten en zie ik weer zoveel leuke kleertjes voor dit kleine kereltje van je! 😉 . Te leuk, ik zie hem al voor mij : 1 maand jong, 3 mnd jong, 6 mnd, volgend jaar zomer, 1,5 jaar. Moet niet gekker worden met deze moeder van een mamma in spe! 😉

    • Angela | Great Body & Skin

      Lief! Nee daar heb je goed in gehandeld. Dat was ook een reden dat we het niet meteen vertelden. Ik sta er nu wel volledig voor open hoor mam! Niet voor niets deel ik graag zoveel mogelijk met jullie (vk-afspraak, buikje aaien etc.)! Xx

  10. Mooie post heb je geschreven! Ik vond het tot de 20-weken echo nog steeds echt superspannend en was bij elke echo ook doodnerveus; zou het allemaal wel goed gaan met de kleine. Inmiddels voel ik de baby regelmatig schoppen, hierdoor krijg je ook veel meer de bevestiging dat het wel goed zit met de kleine. Maar och wat waren de eerste 20 weken zenuwslopend zeg!
    Eline recently posted…10 dingen om te doen tijdens je zwangerschapsverlofMy Profile

    • Angela Willemse

      Dank je wel Eline! De spanning was er wel redelijk snel af bij ons, maar bij de 20-wekenecho waren we ook wel weer even een beetje gespannen hoor! En het schoppen helpt zeker bij het er zeker van zijn dat alles wel goed is met de kleine.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge