Shit. Het is, na 4 maanden zwangerschap waarvan de eerste 3 maanden een verminderde eetlust, dan toch gebeurd: mijn eerste vreetkick. Meteen spoken er allerlei doemscenario’s op in mijn hoofd. Zal ik nu tonnetjerond de zwangerschap uitkomen? 30 kg aankomen? Nooit meer mijn oude gewicht terugkrijgen? Zal ik, zoals een mevrouw mij waarschuwde, “nooit meer zo slank in bikini kunnen”?

[dropcap]Deze[/dropcap] week ben ik moe. Geen idee waardoor. Of ja, toch wel: de baby groeit nu natuurlijk als kool. Dat vergt energie, en dus sliep ik vanmorgen door Maartens wekker èn de deurbel heen. Ik hoefde vandaag de deur niet uit, dus nam het ervan en bracht de helft van de dag horizontaal door in bed.  

Haagen-Dasz en M&M’s

‘Nam het ervan’ is hier eigenlijk niet helemaal op zijn plaats, want ik had niet veel keus. Het lukte me gewoon niet om op te staan! Of wacht, toch wel. Namelijk voor een 500 ml-bak Haagen-Dasz Macadamia Nut Briddle en klein zakje M&M’s van de pomp. 

Eenmaal thuis installeerde ik me weer vliegensvlug op bed – dit keer boven de dekens en aangekleed – en lepelde de bak ijs leeg. Het zakje M&M’s is ergens tussen het installeren en de bak ijs leeggeraakt, maar ik herinner me hier niet veel meer van.

mijn eerste echte vreetkick tijdens de zwangerschap

Nooit meer in bikini

Hoewel ik ben gestopt met calorieën tellen, triggerden gedachtes over heel veel aankomen tijdens de zwangerschap, “nooit meer in bikini kunnen” en niet meer op mijn oude gewicht kunnen komen mij om toch even mijn S Health eetdagboekje in te vullen. Gewoon voor de grap. Met ontbijt erbij kwam ik op dat moment uit op een ruime 2.000 kcal. 

Dat viel dus mee. Zeker als ik nog even een rondje door het park wandel (want rusteloze benen en mooi weer) en licht dineer. Daarbij was ik me er van bewust dat een keertje ‘over de schreef gaan’ echt niet zomaar zorgt voor gewichtstoename. En anders stabiliseert dit wel weer. Natuurlijk weet ik dat er kilootjes aan zullen komen door de zwangerschap. Dat is natuurlijk, noodzakelijk en logisch.

Ik baal

En toch baal ik van deze vreetkick. Ik had namelijk het ideaalbeeld dat ik de hele zwangerschap gezond zou eten en mijn kleine alleen het allerbeste geven. En ja; eerlijkheidshalve ook niet bang geweest voor excessieve zwangerschapsgewichtstoename. Ik heb namelijk ergens gelezen dat zwangere vrouwen bevattelijker zijn voor eetbuien. Daaraan wil ik gewoon niet ten prooi vallen. Nu lijkt het echter alsof die eerste stap is gezet en ben ik lichtelijk bang dat het hek nu van de dam is en ik mezelf niet meer in de hand zal hebben.

Wortel in de hand

Op internet zie je vaak van die foto’s van hoogzwangere, lachende mama’s bij een juicer waarin een groene substanties wordt bereid en met een wortel in de hand. Op een schaal liggen stukken snackgroente en het heerlijkste verse fruit uitgestald. Zo’n zwangere wou ik ook worden! Eentje die lachend met een wortel in haar hand staat en moeiteloos broccoliroosjes naar binnen schuift, in plaats van een halveliterbak ijs.

Veranderd in een vreetmachine

Maar helaas, Haagen-Dasz gooit roet in het ijs. In plaats van die stralende, gezonde zwanger met wortel in de hand ben ik veranderd in een energieloze, makeuploos, pyjamadragende, haar-alle-kanten-op, halve literbak-ijsetende vreetmachine die haar lege bak ijs verstopt onderin de vuilnisbak. Met geurende oksels. Fuck. 

Op dit moment (of nou ja: ik schreef dit afgelopen donderdag) zit ik trouwens in mijn favo kroeg dit verhaal te typen. Ik ben even lekker buiten wezen wandelen en heb besloten dat een keertje met geurende oksels (die inmiddels gewassen zijn) naar het pompstation lopen speciaal voor een halve literbak ijs die je vervolgens helemaal in je eentje opeet helemaal niet erg is. Straks maak ik mijn ommetje af en koop ik ingrediënten voor een gezonde, voedzame avondmaaltijd met veel groenten. Vanavond ga ik nog even rustig sporten en vertel ik Maarten tijdens het naar binnen schuiven van de nasi hoe lekker die die halve liter ijs me heeft gesmaakt. En dat ik heb besloten dat als ik moe ben een middagdutje ga doen, danwel een frisse neus ga halen.

Vraag

Mama’s en zwangere dames: hebben jullie tijdens de zwangerschap last gehad van vreetkicks, al dan niet door en/of gepaard met vermoeidheid? Hebben die vreetkicks erg doorgezet en wat was het effect hiervan?
xo-angela

Volg me op social media:

Instagram | Twitter | Facebook | YouTube | BlogLovin‘ | Pinterest

Angela

Over auteur

Hoi! Ik ben Angela; meisje-van-30-en-nog-iets, vrouw van, mama van een dreumesjongen en een nu ECHTE #fitchick. Model, diginerd, foto- & filmhobbyist. Van origine MSc in Communicatie gespecialiseerd in gezondheidsvoorlichting.

'Great' staat niet voor schoonheidsidealen, maar voor alles waartoe ons oprecht prachtige lijf en mind in staat zijn.

Op deze blog schrijf ik over alles wat ik het delen waard vind. Ga je gang en kijk lekker rond. Aarzel niet om jouw mening of reactie te delen onder mijn blogs; vind ik alleen maar leuk!

Lees ook: